błoto ma imię

w błocie obmywam brud

z cudzych rąk

brązowy kryształ

suchość warg

przepaść robakom

mym ustom strach

niebiański ciepła łyk

wiersz, krótkie słowa

a ulga jak wysłuchany mołd

o deszcz na pustyni

rozbitków

nasyca mnie