protestuję!

w strachu nie gustuję!

ja pana potrzebuję!

tęsknota mnie irytuje,

śmierć prowokuje,

dziwne historie snuje.

proszę pana!

już nie chcę być sama,

wypijmy szampana,

mówmy do rana

o wciąż świeżych ranach,

skrywanych uśmiechach 

w małych antyramach.

po prostu bez snu

w tym pastelowym pokoju,

niepokoju.